Key Signature ေတြ အလြယ္မွတ္နည္း
Father Can Go Down After Eating Breakfast
G = 1#, D = 2# , A = 3# , E = 4#, B = 5#
Bb = 2b, Eb = 3b, Ab = 4b, Db = 5b, F = 1b
C က တခုတည္းေသာ natural key.
G ကစၿပီး phrase ေလးနဲ႔မွတ္ေတာ့ မွားစရာ မရွိေတာ့ဘူး
flat အတြက္ဆုိရင္ အေနာက္ကေနၿပန္ေရၿပီး
B ဆုိရင္ Bb
E ဆုိရင္ Eb
A ဆုိရင္ Ab လုိ႔ ျပင္လုိက္ရံုပါပဲ...
key signature ျမင္ရင္ ဘာ key လဲ အလြယ္ေျပာႏုိင္ေအာင္ မွတ္နည္း
တကယ့္ သီအုိရီအရေတာ့ Key G ကုိ 1#key လုိ႔ေခၚတာ
သူ႔ scale မွာ sharp တခုပဲ ပါလုိ႔ပါ...
ေနာက္ sharp ျဖစ္တဲ့ note က F.
အဲဒါေၾကာင့္ G ရဲ့ key signature ကို ေအာက္ကလုိေရးပါတယ္...
ပံုကုိ ၾကည့္ရင္ sharp တခု ေတြ႔မယ္...
sharp ျပထားတဲ့ note က F.
ဒါဆုိရင္ key G ျဖစ္ပါတယ္...
ဒါကုိ အလြယ္မွတ္ၾကမယ္...
sharp ကုိေတြ႔ရင္ အေပၚကို တခုတုိးပါ...
အဲဒါ သူ႔ key ပဲ...
ပံုမွာ sharp ျဖစ္ေနတာ F
သူ႔ကုိ တခုတုိးေတာ့ (အစက္ျပထားတယ္)
သူ႔ key က G ပါ...
ဒီပံုေသနည္းက sharp key အားလံုးအတြက္ မွန္ပါတယ္..
မယံုရင္စမ္းၾကည့္...ေနာ္...
1.
2.
အေျဖ : 1. Key D
sharp ၂ခုမွာ အစြန္ဆံုးက sharp ေပၚမူတည္ၿပီးခြဲပါတယ္
အစြန္ဆံုး sharp က C.
တခုတိုးေတာ့ Key D ပါ...
2. Key A
အစြန္ဆံုး sharp က G
တခုတိုးေတာ့ Key A ျဖစ္ပါတယ္
Flat အတြက္က်ေတာ့ ၃ခုေအာက္ဆုတ္တယ္...
ပံုကိုၾကည့္ပါ
Flat ျပထားတာက B note ပါ
သူ႔ကုိ ေအာက္ဆံုးေၾကာင္းဆင္းေတာ့ F ျဖစ္ပါတယ္...
Key F ေပါ့
ဒါကုိလဲ တျခား flat key ေတြ စမ္းၾကည့္ပါဦး...
1.
2.
အေျဖ : 1. Key Bb
အစြန္ဆံုး flat က E.
ေအာက္ ၃လုိင္းဆုတ္ေတာ့ B.
B မွာ flat ျပထားတဲ့အတြက္ Bb Key ျဖစ္ပါတယ္
2. Key Eb
အစြန္ဆံုး flat က A.
ေအာက္ ၃လုိင္းဆုတ္ေတာ့ E.
E မွာ flat ျပထားတဲ့အတြက္ Eb Key ျဖစ္ပါတယ္
Tuesday, September 18, 2007
Key Signature
Posted by Color Blind at 2:41 PM 0 comments
Labels: Music Theory, ဂီတစာၾကည့္တုိက္
Monday, September 17, 2007
အခ်ိန္
အခုအခ်ိန္ကုိ ေနာက္တခါ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရေတာ့ဘူး
အခ်ိန္ဆုိတာ ဘ၀မွာ တန္ဖုိးအရွိဆံုး အရာတဲ့...
ဒါေပမယ့္ တပတ္မွာ တနလၤာကေန ေသာၾကာကုိ
ဒံုးပ်ံနည္းနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး စေနေန႔ ေရာက္ခ်င္စိတ္က တားမရဘူး
တႏွစ္ေက်ာ္ အဲဒီစိတ္နဲ႔ နပန္းလံုးၿပီးေတာ့ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကုိယ္ျပန္ၾကည့္မိေတာ့
အခ်ိန္ေတြ အလကား ျဖစ္သြားသလိုပဲ...
အသက္သာ တႏွစ္ႀကီးသြားတယ္...
ဘာမွ အက်ိဳးရွိတယ္လုိ႔လဲ မထင္ရ
ဘာအေျပာင္းအလဲမွ ျဖစ္လာတယ္လုိ႔လဲ မထင္ရ...
အခ်ိန္ကုန္ဖို႔ကို ေမွ်ာ္မေနမိေအာင္ ဘာလုပ္ရပါ့မလဲ...
Posted by Color Blind at 11:43 AM 0 comments
Labels: စိတ္သြားရာ...
Monday, September 3, 2007
အေမ့အနားမွာ
မုိးေတြကလဲ မည္းလို႔သည္းလုိ႔ပါလားေနာ္...
မုိးေတြရြာေနရင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သားသမီးေတြအတြက္
အေမနဲ႔အတူ ေျပးလႊားခဲ့ရတဲ့ ကားငယ္ေလး အေအးမိလို႔
အေမမ်ား ဒုကၡေရာက္ေနမလား စိတ္ပူလုိက္တာ...
မုိးသည္းသည္းၾကား စက္ႏုိးမလာတဲ့ ကားထဲမွာ တေယာက္ထဲ အားငယ္ေနရင္း
အေမ့ေဘးနား အတူရွိခဲ့ဖူးတဲ့ မနီးမေ၀းက အေဖ့ကုိ တမ္းတေနမလား...
အေမ့ေဘးနား အတူရွိခဲ့ဖူးတဲ့ အေ၀းက သမီးကုိ သတိရေနမလား...
အေတြးေတြက ေဆာက္တည္ရာမရ...
ထုိဖူးေႏြးတပြဲကုိ ဆယ္ခါစားခ်င္မွ တခါပဲ စားခဲ့ပါတယ္ဆုိတဲ့ အေမ...
မနက္ ေ၀လီေ၀လင္းမွာ ေတာင္ေပၚရြာက ေဆးခန္းရွိရာ ေလးမုိင္ခရီးကုိ
ေနပူမုိးရြာမေရွာင္ ထီးထမ္းလုိ႔ လမ္းေလွ်ာက္တက္ခဲ့တဲ့ အေဖ...
ဘ၀လမ္းၾကမ္းကို တြဲလက္ညီညီ ရင္ဆုိင္ခဲ့ၾကတဲ့ အေဖနဲ႔အေမ...
ေရဆန္မွာေခ်ာ ေရစုန္မွာေမ်ာ လို႔ မေျပာရက္ပါဘူး...
တျခားသူေတြ ကုိယ္စီကုိယ္စီအတြက္ေတာ့ ဘယ္လုိေနမယ္ မသိေပမယ့္
အေဖနဲ႔အေမအတြက္ေတာ့ စိတ္ကူးအိပ္မက္ထဲက
ေနေပ်ာ္တဲ့ ေႏြးေထြးတဲ့ အိမ္သစ္ကေလးတလံုးအတြက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္နီးပါး ၾကာခဲ့ပါတယ္...
အေမကုိယ္တုိင္ ေန႔ေန႔ညည အိပ္ေရးပ်က္ခံ ဆြဲခဲ့တဲ့ အိမ္ပံုစံေလး
အုတ္ျမစ္ကေန ရုပ္လံုးေပၚအေခ်ာသတ္ေနတာကို ေန႔တုိင္းရပ္ေစာင့္ၾကည့္ရင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြက အတုိင္းအဆမဲ့ လြင့္၀ဲလုိ႔...
ဒါေတြက အတိတ္တခ်ိန္ကဆုိေပမယ့္ လြယ္လြယ္ေမ့ပစ္လုိက္စရာမွ မဟုတ္တာပဲေနာ္...
အေဖခ်ခဲ့တဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုအတြက္ ၁၀တန္းေျဖခါနီး စိတ္ထိခုိက္ၿပီး
စာမက်က္ႏုိင္ျဖစ္ေနတဲ့ သမီးကုိ အတုိင္းအဆမဲ့နာက်င္ေနလ်က္က
"တေန႔က်ရင္ အေဖ့ေၾကာင့္ သမီး အမွတ္မေကာင္းဘူး လို႔
အေဖ အေျပာမခံရေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္ပါ သမီးရယ္" လို႔အားေပးတတ္ခဲ့တဲ့အေမ...
အေမ့ရဲ့ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ျခင္း အတိုင္းအဆကို နားမလည္တတ္ခဲ့ေပမယ့္
အေဖ့အတြက္ဆုိၿပီး သမီး စာက်က္တတ္ခဲ့တယ္ အေဖ...
မူႀကိဳေက်ာင္းကေန ၁၀တန္းေအာင္တဲ့အထိ
ေနာက္ဆံုးတကၠသိုလ္ေရာက္တဲ့အထိ မုိးရြာေနရင္ မုိးကာၿခံဳၿပီး
ေနပူရင္ ဦးထုပ္ေဆာင္းၿပီး တေန႔မပ်က္ ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းပို႔လုပ္ေပးခဲ့တဲ့အေဖနဲ႔အေမ...
သီတင္းကြ်တ္ေရာက္ရင္ ေဆးခန္းအျပန္မွာ ေရာင္စံုမီးပံုးေလးေတြ ၀ယ္လာေပးတတ္တဲ့အေဖနဲ႔အေမ...
ေမြးေန႔ေရာက္ရင္ သမီး အိပ္ယာမႏုိးခင္ လက္ေဆာင္ထုပ္ကေလးေတြ
တိတ္တိတ္ေလး လာခ်ေပးတတ္တဲ့ အေဖနဲ႔အေမ...
အေဖနဲ႔အေမ...
အေဖနဲ႔အေမ...
အေဖနဲ႔အေမ...
အေမ့ရင္ထဲမွာ သမီးျဖည့္လို႔လဲ မျပည့္ႏုိင္တဲ့ကြက္လပ္တခု ရွိေနတာ
ေသေသခ်ာခ်ာသိလ်က္နဲ႔ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရတဲ့ သမီးကို ငဲ့ၾကည့္ေပးပါ အေဖရယ္...
အေမၿပံဳးေနတာကုိပဲ ျမင္ခ်င္တာပါ...ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အေမ့အနားမွာ ေနေပးပါေနာ္...
အေဖနဲ႔ ရင္ခုန္သံေတြ မတူေတာ့ဘူးဆုိရင္ေတာင္မွ
အေဖနဲ႔တူတူ သကၠရာဇ္ေတြမ်ားစြာ အတားအဆီးေတြမ်ားစြာ
မ်က္ႏွာတခ်က္မပ်က္တမ္း ႀကံႀကံခံရင္ဆုိင္ရုန္းကန္ခဲ့တဲ့ အေမအတြက္
ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ အေမ့အနားမွာ ေနေပးပါေနာ္...
ဒါဟာ ပူဆာျခင္းဆုိလဲ ဟုတ္ပါတယ္...
ေတာင္းပန္ျခင္းလဲ မည္ပါတယ္...
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလို႔လဲ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္...
အေဖရယ္...အေမ့အနားမွာ ေနေပးပါေနာ္...
အေမ့အနားမွာ...
Posted by Color Blind at 2:42 PM 3 comments
Labels: စိတ္ေျဖရာ, ေကာက္ေၾကာင္း
Wednesday, August 29, 2007
ငါ = လူသား
အရင္လုိ ျဖဴစင္ရုိးသားတဲ့ အၿပံဳးသန္႔သန္႔ေလးေတြ ပိုင္ဆုိင္တဲ့
လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး...
ေနညိဳခ်ိန္ေတြမွာ အေ၀းက ေတာင္ျပာတန္းေတြကုိ
တရွိဳက္မက္္မက္ ေမွ်ာ္ေငးခြင့္ရတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး...
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တေလွႀကီးနဲ႔ အိပ္မက္ေက်ာပိုးအိတ္ကုိ လြယ္ၿပီး
ခရီးထြက္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး...
ငါပုိင္ဆုိင္တဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ အရာရာကုိ ထုဆစ္ႏုိင္မယ္လုိ႔
ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး...
အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းထဲ မသိလုိက္မသိဘာသာ စီးေမ်ာေနရင္း
အရာရာဟာ ေၿပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီ...
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရုိက္ခ်ိဳးခံလုိက္ရတဲ့ လူသားတေယာက္...
ေရွ့ဆက္ ပ်ံသန္းဖုိ႔ အေတာင္ပံတစ္စံု အားေလ်ာ့လာတဲ့ လူသားတေယာက္...
ရင့္က်က္ၿခင္းကုိ ပိုင္ဆုိင္ဖို႔ ခါးသက္တဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုကုိ
မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ နားလည္စၿပဳလာတဲ့ လူသားတေယာက္...
တခါလဲက်ရင္ တခါၿပန္ထူမႏုိင္ဖို႔ ေသြးပ်က္စၿပဳလာတဲ့လူသားတေယာက္...
နာက်င္ၿခင္းေတြရဲ့ အဆံုးစြန္မွာ
အသက္ရွဴေနလို႔သာ လူနဲ႔တူေတာ့တဲ့ စက္ရုပ္တေကာင္...
ဒီလုိ အသြင္ေျပာင္း စက္ရုပ္တေကာင္မွာ ေနာက္ဆံုးက်န္ရစ္တာက...
အေမ့ကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္ရယ္...
အေ၀းတေနရာက မွိဳင္းညိဳ့ညိဳ့ ၿမိဳ့ငယ္ေလးကုိ လြမ္းတဲ့စိတ္ရယ္...
ဒီခံစားခ်က္ တစံုတရာေၾကာင့္ ငါ့ကုိယ္ငါ လူသားတေယာက္ရယ္လုိ႔ အားတင္းသတ္မွတ္မိေနေသးတယ္...
Posted by Color Blind at 2:50 PM 0 comments
Labels: စိတ္သြားရာ...
ဆန္႔က်င္ဘက္က အေတြး
ဆရာေဖျမင့္ ဘာသာျပန္တဲ့ ႏွလံုးသားအာဟာရ (Chicken soup) ေၾကာင့္
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ စိတ္ေတြ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရခဲ့ဖူးတယ္
...................................
ငယ္ငယ္က ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ အႀကီးဆံုး ျဖစ္ရတာကုိ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ခဲ့တယ္
စာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ တျခား အသိပညာေတြ ျဖစ္ျဖစ္
အရာအားလံုးကုိ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ စမ္းတ၀ါး၀ါးသြားရတယ္...
အဲဒီေတာ့ ရြယ္တူေတြထဲမွာ ကုိယ္က ဘာမဆို ေနာက္က်ေနေလ့ရွိတယ္...
ဥပမာ...ဖတ္စာအုပ္ဆုိ ေက်ာင္းဖြင့္တာေတာင္ မရေသးဘူး
(အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဖတ္စာအုပ္က ေက်ာင္းက ထုတ္ေပးမွရတာ)
သူငယ္ခ်င္းေတြက အကုိအမေတြရဲ့ ဖတ္စာအုပ္ေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေနခ်ိန္မွာ
ကုိယ္က ဗလာစာအုပ္ေလး ကုိင္ၿပီး ဖတ္စာအုပ္ကိုေမွ်ာ္လိုက္ရတာ...
ေနာက္ၿပီး အႀကီးပဲ အေလွ်ာ့ေပးလုိက္ဆုိတဲ့ စကားကုိလဲ မႀကိဳက္ဘူးေလ...
အငယ္ျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ လို႔ မေက်နပ္စိတ္နဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္တာကုိ ေတာင့္တမိတယ္...
အဲဒီလုိနဲ႔ တေယာက္ထဲ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတုန္း ဆရာေဖျမင့္ရဲ့ ႏွလံုးသားအာဟာရ နဲ႔ ေတြ႔တယ္
စာအုပ္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေလးက...
လူငယ္ေလးတေယာက္ကုိ သူ႔ရဲ့အစ္ကုိက ကားသစ္တစ္စီး ၀ယ္ေပးပါတယ္
လူငယ္ေလးကလဲ အရမ္း၀မ္းသာဂုဏ္ယူေနတာေပါ့...
အဲဒီမွာ သူက သူ႔အသိ ေကာင္ငယ္ေလး တေယာက္ဆီကုိ
ကားသစ္ေလး ႄကြားဖုိ႔ သြားေတာ့ ေကာင္ငယ္ေလးက အိမ္ေရွ႔ေလွကားထစ္မွာ ထုိင္ေနတယ္...
(အဲဒီေကာင္ေလးက ေျခတဖက္မသန္ဘူး)
သူက ေကာင္ေလးဆီကုိ ေလွ်ာက္သြားရင္း
"ေဟ့ေကာင္ ဒါ ငါ့အစ္ကို ငါ့ကုိ ၀ယ္ေပးတဲ့ကားကြ" လို႔ ႄကြားေျပာေလး ေျပာတယ္...
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးရဲ့ မ်က္လံုးေတြ အေရာင္တလက္လက္ေတာက္ပလာတာကုိ
လူငယ္ေလးက သတိထားမိေတာ့
"ဘာလဲကြ မင္းအားက်ေနၿပီလား
မင္းအစ္ကုိ ကုိ မင္းအတြက္ ကား၀ယ္ေပးဖုိ႔ ပူဆာေတာ့ မလို႔လား" လို႔ ေမးလုိက္တယ္
ေကာင္ေလးက ျပန္ေျဖတယ္
"မဟုတ္ဘူးဗ် တေန႔ေန႔က်ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ ညီေလးကုိ
ဒီလိုကားမ်ိဳး၀ယ္ေပးႏုိင္တဲ့ အစ္ကုိ ျဖစ္ခ်င္တာ" တဲ့...
မွတ္မွတ္ရရ ေနာက္ဆံုးစာေၾကာင္းေလး ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ
ကုိယ့္ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကိုယ္ျပန္ျမင္ၿပီး ရွက္လုိက္တာ...
ဘာျဖစ္လုိ႔မ်ား သူေတြးတဲ့ဘက္က တခါမွ မေတြြးၾကည့္မိတာပါလိ္မ့္လို႔...
ဒါနဲ႔ပဲ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အႀကီးဆံုး ျဖစ္ရျခင္းကုိ ေက်နပ္တဲ့သူ
ေပးဆပ္ရျခင္းကုိ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္လာတဲ့သူ ျဖစ္လာပါတယ္...
ရယူျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ဂုဏ္ယူစိတ္ နဲ႔
ေပးဆပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ပီတိ ကုိ ခြဲျခားတတ္လာခဲ့တယ္...
ဆရာေဖျမင့္ေရ...ေက်းဇူးပါ...
Posted by Color Blind at 11:46 AM 0 comments
Labels: စိတ္အစာ
Tuesday, August 21, 2007
ကုိျမင့္မုိးေအာင္
ေက်ာင္းေတြ တက္ေနရင္းနဲ႔ ကုိယ့္ဘ၀လမ္းကုိ
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သံသယျဖစ္လာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္...
ဘယ္ကုိသြားမွာလဲ ဘာကုိလုပ္ရမွာလဲ
လုပ္ခ်င္တာကုိ လုပ္ရမွာလား လုပ္သင့္တာကုိ လုပ္ရမွာလား ဆုိတဲ့
အေတြးစေတြနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ နပန္းလုံးေနခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္...
လုပ္ခ်င္တာကုိ လုပ္ဖုိ႔ အရည္အခ်င္း မျပည့္ဘူး
လုပ္သင့္တာကုိ လုပ္ဖုိ႔ လံုေလာက္တဲ့ စိတ္ဓါတ္အင္အားမရွိဘူး ဆုိၿပီး
သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ အားငယ္စိတ္ေတြနဲ႔ လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္...
အဲဒီလို အခ်ိန္ကာလတခုမွာ ကုိျမင့္မုိးေအာင္ရဲ့ အင္တာဗ်ဴးတခုကုိ
အမွတ္မထင္ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဖတ္လိုက္ရတယ္...
(မွတ္မိသလို ျပန္ေရးတာပါ)
သူဟာ အရာရာကုိ ၿငီးေငြ႔လြယ္သူပါ
မူးယစ္ေဆး၀ါးကအစ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို
ၿငီးေငြ႔တဲ႔ ရွဳေထာင့္ကေန ၾကည့္တတ္ခဲ့ပါတယ္
အခုအခ်ိန္ထိ မၿငီးေငြ႔ႏုိင္ေလာက္ေအာင္
သူ႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ထားတဲ့ အရာႏွစ္ခုက
ဂီတ နဲ႔ ဘာသာတရား ပါ တဲ့...
ဒီဘ၀မွာေရာ ေနာင္ျဖစ္ေလရာ ဘ၀မွာပါ
ဒီလမ္း ၂ခုကုိ ေရာက္ႏုိင္သမွ် ဆက္ေလွ်ာက္သြားခ်င္သူပါ တဲ့...
ဒီစကားစုကို ဖတ္ၿပီးအၾကာႀကီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ေမးမိတယ္...
ငါဟာ ဘာေတြကို ၿငီးေငြ႔ခဲ့ၿပီလဲ...ဘာေတြက အသစ္ျဖစ္ေနဆဲလဲ...
ေနာက္ဘ၀အထိေအာင္ ငါလုပ္ခ်င္ေနမယ့္ အရာက ဘာလဲ...
အေျဖရခ်င္ေတာ့လဲ ဦးေႏွာက္ထဲ မီးသီးလင္းသြားသလို ျဖတ္ကနဲပဲ...
အိပ္မက္ေတြကို ဇကာစစ္လုိက္ေတာ့ က်န္ရစ္တာ ဂီတ...
သူ႔ရဲ့ စကားတခြန္းနဲ႔ တသက္စာ ခြန္အားေတြ ဘ၀ေနနည္းေတြ ရရွိခဲ့တယ္...
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ယံုၾကည္ေက်နပ္တဲ့ အေျဖကို ရၿပီးတဲ့ေနာက္
လြတ္လပ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အသက္ရွင္လုိ႔ ရလာတယ္...
သူဟာ သီခ်င္းေရးဆရာ တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဆရာတဆူ ေက်းဇူးရွင္တေယာက္ အေနနဲ႔ တည္ရွိပါတယ္...
Posted by Color Blind at 12:31 AM 0 comments
Labels: စိတ္အစာ, ေကာက္ေၾကာင္း
Tuesday, August 14, 2007
ကုိယ့့္အလွည့္
ငယ္ငယ္တုန္းက တစံုတေယာက္ အမွားလုပ္မိရင္ ျဖစ္ျဖစ္
တစံုတေယာက္ကုိ အႏုိင္က်င့္မိတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္
အေဖအၿမဲေျပာတဲ့စကားတခြန္းရွိတယ္...
ကုိယ္ႏုိင္တယ္ဆုိတုိင္း ဇြတ္မႏုိင္နဲ႔ ကုိယ္ရွံဳးဖုိ႔အလွည့္ ခ်န္ထားဦးေနာ္္ တဲ့
တခ်ိန္မွာ ကုိယ္လဲ သူ႔လုိမႀကံဳဘူးလုိ႔ မေျပာႏုိင္ဘူး
ကုိယ္လဲ သူ႔လို မမွားဘူးလုိ႔ မေျပာႏုိင္ဘူး
ေလာကဆုိတာ ပံုေသတြက္ထားလို႔ ရတဲ့ အရာတခုမဟုတ္ဘူး
ျပန္ေတြးမိေလ ျပန္ဆင္ျခင္မိေလ
ဒီအသိကုိ ရင္ထဲအၿမဲစြဲေနေအာင္
သတိေပးခဲ့တဲ့ အေဖ့ကုိ ေက်းဇူးတင္မိတယ္
Posted by Color Blind at 3:20 PM 0 comments
Labels: စိတ္အစာ
Monday, August 13, 2007
The Circle of Fifth
ဒီတခါ 1 sharp key, 2 sharp key, 1 flat key ေတြကုိ
အလြယ္မွတ္တဲ့နည္းကုိ ၾကည့္ရေအာင္
Major key 15 ခု ရွိတယ္
သူတုိ႔ကုိ 7b, 7# နဲ႔ ျဖန္႔ေရးၾကည့္လုိက္ေတာ့
7b 6b 5b 4b 3b 2b 1b 0 1# 2# 3# 4# 5# 6# 7#
Cb Gb Db Ab Eb Bb F C G D A E B F# C#
အဲဒါကုိ အလြယ္မွတ္တဲ့ diagram ကုိ The Circle of Fifth လုိ႔ေခၚတယ္
ဘာျဖစ္လုိ႔ဆုိ C major scale မွာ C ကေန G ကုိ သြားဖုိ႔
5 steps (5 intervals) သြားရပါတယ္ ( C D E F G A B C)
တနည္းအားျဖင့္ C major ရဲ့ fifth note ဟာ G
G က 1 sharp key ျဖစ္ပါတယ္
ေနာက္တခု D ဟာ G major scale ရဲ့ fifth note, 2 sharp key
A က D major scale ရဲ့ fifth note, 3 sharp key
က်န္တာေတြလဲ အဲလုိပါပဲ...
sharp key, flat key ေတြကုိ အလြယ္မွတ္ၾကည့္ရေအာင္
ပထမဆံုး C ကုိမွတ္ပါတယ္...
C က sharpေတြ flatေတြ မပါတဲ့ တခုတည္းေသာ major scale ပါ
F က 1 flat key. " Flat has 1 F, F has 1 flat" လုိ႔ မွတ္ၾကတယ္
က်န္တဲ့ G,D,A,E နဲ႔ B ကုိေတာ့ အရမ္းလြယ္ၿပီး
ေပ်ာ္စရာအရမ္းေကာင္းတဲ့ မွတ္နည္း နဲ႔ မွတ္မယ္...
ေအာက္က ပံုကုိ ၾကည့္ပါ...
G ဆုိတာျဖစ္ဖုိ႔ မ်ဥ္းတေၾကာင္းထဲနဲ႔ ေရးလုိ႔ရတဲ့အတြက္ 1 sharp key ပါ...
က်န္တဲ့ D,A,E နဲ႔ B ကုိလဲ ေရးၾကည့္ပါဦး...
D ကုိရဖုိ႔ မ်ဥ္း 2 ေၾကာင္း...D = 2 sharp key
A ကုိရဖုိ႔ မ်ဥ္း 3 ေၾကာင္း...A = 3 sharp key
E ကုိရဖုိ႔ မ်ဥ္း 4 ေၾကာင္း...E = 4 sharp key
B ကုိက်ေတာ့ မ်ဥ္းနဲ႔ မွတ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူး...
B ပံုမွာ 5 ကုိ ထပ္ေရးလုိ႔ ရတယ္...
ပံုကုိေသခ်ာၾကည့္ရင္ပဲ sharp key ေတြက ေမ့စရာ မရွိေတာ့ပါဘူး...
ဒီတခါ Flat ေတြကုိ မွတ္ရေအာင္...
အေပၚမွာ sharp ေတြကုိ ေသခ်ာမွတ္မိၿပီထားပါေတာ့...
သူတုိ႔ကုိ The Rule of Seven နဲ႔မွတ္မယ္
Flat + Sharp = 7
Flat နဲ႔ Sharp ေပါင္းမွာ ဒိုေရမီဖာဆုိလာတီ 7 သံ ျပည့္မယ္လုိ႔ မွတ္မယ္
G ကုိၾကည့္ရေအာင္...
G က 1 sharp key...
Gb + G = 7
6 + 1 = 7
ကဲ...အေပၚက ေဖာ္ျမဴလာအရ Gb က 6b key ျဖစ္ပါတယ္...
Db + D = 7
5 + 2 = 7
Db = 5b key
Ab = 4b key
Eb = 3b key
Bb = 2b key
Cb, C#, F# ဆိုတဲ့ ေနာက္ဆံုး key 3 ခုပဲ က်န္ေတာ့တယ္
The Rule of Seven ကုိပဲ ဆက္သံုးလုိ႔ရပါတယ္
Cb + C = 7
7 + 0 = 7
Cb = 7b key
C# + C = 7
7 + 0 = 7
C# = 7# key
F# + F = 7
6 + 1 = 7
F# = 6# key
Mirror ျဖစ္ေနတဲ့ Scale 4စံုရွိတယ္...
သူတို႔ကုိ အစံုလုိက္မွတ္ရင္ ပုိမွတ္မိလြယ္တာေပါ့...
D & Db, E & Eb, A &Ab, B & Bb တုိ႔ပါ
ေအာက္ကပံုကုိၾကည့္ပါ...
D major scale ကုိ ၾကည့္ရင္ D E F# G A B C# D
Db major က Db Eb F Gb Ab Bb C Db ပါ...
D ရဲ့ sharpေတြနဲ႔ Db ရဲ့ flat ေတြ mirror ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ရပါမယ္...
အဲလုိပဲ E, A နဲ႔ B လဲ mirror ျဖစ္ေနပါတယ္...
Posted by Color Blind at 4:48 PM 0 comments
Labels: Music Theory, ဂီတစာၾကည့္တုိက္