anyway

စိတ္အစာ အစစ္ပါ။
အသက္ကယ္ေဆးေလး...

People are unreasonable, illogical, and self-centered.
Love them anyway.

If you are kind, people may accuse you of selfish ulterior motives.
Be kind anyway.

If you are successful, you will win some false friends and true enemies.
Succeed anyway.

The good you do today will be forgotten tomorrow.
Be good anyway.

Honesty and frankness will make you vulnerable.
Be honest and frank anyway.

What you spend years building may be destroyed overnight.
Build anyway.

People need help but will attack you if you help them.
Help them anyway.

Give the world the best you have, and
it may never be enough;
Give the world the best you've got ... anyway.

Read More...

Summary only...

ညီမွ်ျခင္း

ကုိယ္မလိုခ်င္တဲ့အရာကုိ သူမ်ားကိုလဲ မေပးမိေအာင္ ႀကိဳးစားပါ

လူဆုိတာ အနည္းဆံုးေတာ့ ကုိယ္ဘာမလိုခ်င္ဘူး ဘာမႀကိဳက္ဘူးလဲ ဆုိတာ သိၾကပါတယ္
အလြယ္ဆံုး ေျပာရရင္ လူတေယာက္နဲ႔တေယာက္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ့ ေနရာမွာ
ေနာက္ေက်ာကုိ ဓါးနဲ႔ထိုးတာမ်ိဳး...
သစၥာမဲ့တာမ်ိဳး...
ကုိယ့္ေျခတလွမ္းအတြက္ တစံုတခုကုိ နင္းေခ်မိတာမ်ိဳး...
ကုိယ့္စိတ္ေက်နပ္မႈ အတြက္ သူတပါးကုိ ထိခုိက္နာက်င္ေစမိတာမ်ိဳး...
ခ်ိန္းထားၿပီး မလာတာမ်ိဳး...
အေသးအဖြဲေလးကေန အႀကီးႀကီးအထိ ကုိယ္စိတ္နဲ႔မေတြ႔တာေတြ
ကုိယ္စိတ္ထိခုိက္ ခံစားရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိမွာပါ...

တခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ စဥ္းစားတုိင္း
သူ႔ေနရာမွာ ငါဆုိရင္ေရာ ဒီလို အလုပ္ခံရတာ ႀကိဳက္ပါ့မလား ဆုိၿပီး
ကုိယ္ခ်င္းစာတရား အျမဲထားၾကမယ္ဆုိရင္...
ကုိယ့္ကုိ ဒီလုိလုပ္ရင္ မႀကိဳက္ဘူး
ကုိယ္လဲ သူမ်ားကို မလုပ္ဘူးဆုိတဲ့ စိတ္မ်ိဳး ထားၾကမယ္ သံုးသပ္မိၾကမယ္ဆုိရင္
ကုိယ္မလိုခ်င္တဲ့ အရာကုိ သူမ်ားကုိလဲ မေပးမိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကမယ္ဆုိရင္...

Read More...

Summary only...

ရင္ဆုိင္လိုက္

မလုပ္မျဖစ္တဲ့ ကိစၥတခုကုိ မလုပ္ခ်င္ဘူးဆုိၿပီး
သိစိတ္ကေရာ မသိစိတ္ကေရာ ေနာက္ျပန္ဆြဲေနတာမ်ိဳး
ဘယ္သူမဆုိ ျဖစ္ဖူးၾကမယ္ ထင္တယ္

အဲလိုအခ်ိန္ဆို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး အတတ္ႏုိင္ဆံုး မလုပ္ပဲ ေနခ်င္မိတယ္
ငါလုပ္စရာမလိုပဲ ၿပီးသြားခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလုိ႔ ေတြးမိတတ္တယ္

ဒီအေျခအေနအတြက္ နည္းလမ္းေကာင္း တခုရွိတယ္။

ကိုယ္မႀကိဳက္တဲ့ အရာတခု
ကုိ္ယ္မလုပ္ခ်င္တဲ့ အရာတခုကုိ အေကာင္းဆံုး ေရွာင္လြဲတဲ့နည္းကေတာ့
ရင္ဆုိင္လိုက္ပါ။
ေရွာင္ေျပးမေနပဲ ရင္ဆုိင္ၾကည့္ပါ။

ကုိယ္မုန္းေနတာ ဒီေလာက္လဲ မဆုိးပါလား လို႔ ျမင္လာေကာင္း ျမင္လာမယ္...
လုပ္လုိက္ေတာ့လဲ ၿပီးသြားတာပဲဟလုိ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ ေက်နပ္ေကာင္း ေက်နပ္မိလိမ့္မယ္...
အနည္းဆံုးေတာ့ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔ကုိယ္ ရုန္းကန္မေနရေတာ့ဘူးေပါ့။

ဒီအေတြးတစနဲ႔ ၈တန္းတုန္းက သိပ္မုန္းတဲ့ သခ်ၤာက
၁၀တန္းမွာ အပိုင္ႏုိင္ဆံုး ဘာသာရပ္တခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ကုိယ္မႀကိဳက္ဆံုး သင္ခန္းစာကကိုယ္အေျဖႏုိင္ဆံုး ျဖစ္ခဲ့တယ္။

မနက္အိပ္ယာမထခ်င္တဲ့သူကေန အအိပ္အေနနည္းတဲ့သူ ျဖစ္လာခဲ့ဖူးပါတယ္။

Read More...

Summary only...

ဒုကၡေက်ာင္းေတာ္ႀကီး

နံရုိးေတြ ခ်ိဳးၿပီး ႏွလံုးခြဲထားရတဲ့ လူတေယာက္အတြက္
လက္ဓါးရွလုိ႔ ခ်ဳပ္ရတာက အေသးအဖြဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္

တေန႔ ၁၂နာရီအလုပ္လုပ္ရတဲ့လူက တေန႔ ၈နာရီလုပ္ရလို႔ ၿငီးၿငဴေနတဲ့လူကုိ
တိတ္တိတ္ေလး က်ိတ္ရယ္ေနခ်င္ရယ္လိမ့္မယ္

တေန႔တေန႔ ဘာလုပ္လုိ႔ လုပ္ရမွန္းကို မသိဘူး ၿငီးေငြ႔လိုက္တာလို႔ ေျပာေနတာကုိ
မုိးလင္းမုိးခ်ဳပ္ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနရတဲ့လူက နားမလည္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ရင္ျဖစ္လိမ့္မယ္

ဒါေပမယ့္
ဓါးရွတဲ့လူေရာ
တရက္၈နာရီလုပ္လုိ႔ ပင္ပန္းေနတဲ့လူေရာ
ၿငီးေငြ႔စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့လူေရာ
သူတုိ႔ဒုကၡသာလွ်င္ အႀကီးဆံုးလို႔ ထင္မိၾကမွာပဲေလ
ဒီထက္ႀကီးတဲ့ ဒုကၡမွ မၾကံဳဖူးၾကပဲကုိး

ဒုကၡဆုိတာကို ထုနဲ႔ထည္နဲ႔ ခံထားဖူးတဲ့သူက
ဒုကၡခပ္ေသးေသးေလးေတြကုိ လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ႏုိင္ေလ့ရွိတယ္

ဒုကၡဆုိတာ နာက်င္မႈ မဟုတ္ပဲ
ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ေစဖုိ႔အတြက္
စိတ္ဓါတ္ခြန္အားကုိ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး လို႔ ေတြးလုိက္ရင္
ေလာကႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္စရာေကာင္းသြားမွာ။...။

Read More...

Summary only...

ဆန္႔က်င္ဘက္က အေတြး

ဆရာေဖျမင့္ ဘာသာျပန္တဲ့ ႏွလံုးသားအာဟာရ (Chicken soup) ေၾကာင့္
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ စိတ္ေတြ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရခဲ့ဖူးတယ္
...................................
ငယ္ငယ္က ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ အႀကီးဆံုး ျဖစ္ရတာကုိ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ခဲ့တယ္
စာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ တျခား အသိပညာေတြ ျဖစ္ျဖစ္
အရာအားလံုးကုိ ကုိယ့္ဟာကိုယ္ စမ္းတ၀ါး၀ါးသြားရတယ္...
အဲဒီေတာ့ ရြယ္တူေတြထဲမွာ ကုိယ္က ဘာမဆို ေနာက္က်ေနေလ့ရွိတယ္...

ဥပမာ...ဖတ္စာအုပ္ဆုိ ေက်ာင္းဖြင့္တာေတာင္ မရေသးဘူး
(အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဖတ္စာအုပ္က ေက်ာင္းက ထုတ္ေပးမွရတာ)
သူငယ္ခ်င္းေတြက အကုိအမေတြရဲ့ ဖတ္စာအုပ္ေတြနဲ႔ အဆင္ေျပေနခ်ိန္မွာ
ကုိယ္က ဗလာစာအုပ္ေလး ကုိင္ၿပီး ဖတ္စာအုပ္ကိုေမွ်ာ္လိုက္ရတာ...

ေနာက္ၿပီး အႀကီးပဲ အေလွ်ာ့ေပးလုိက္ဆုိတဲ့ စကားကုိလဲ မႀကိဳက္ဘူးေလ...
အငယ္ျဖစ္ခ်င္လိုက္တာ လို႔ မေက်နပ္စိတ္နဲ႔ မျဖစ္ႏုိင္တာကုိ ေတာင့္တမိတယ္...

အဲဒီလုိနဲ႔ တေယာက္ထဲ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတုန္း ဆရာေဖျမင့္ရဲ့ ႏွလံုးသားအာဟာရ နဲ႔ ေတြ႔တယ္

စာအုပ္ထဲက အျဖစ္အပ်က္ေလးက...

လူငယ္ေလးတေယာက္ကုိ သူ႔ရဲ့အစ္ကုိက ကားသစ္တစ္စီး ၀ယ္ေပးပါတယ္
လူငယ္ေလးကလဲ အရမ္း၀မ္းသာဂုဏ္ယူေနတာေပါ့...
အဲဒီမွာ သူက သူ႔အသိ ေကာင္ငယ္ေလး တေယာက္ဆီကုိ
ကားသစ္ေလး ႄကြားဖုိ႔ သြားေတာ့ ေကာင္ငယ္ေလးက အိမ္ေရွ႔ေလွကားထစ္မွာ ထုိင္ေနတယ္...
(အဲဒီေကာင္ေလးက ေျခတဖက္မသန္ဘူး)
သူက ေကာင္ေလးဆီကုိ ေလွ်ာက္သြားရင္း
"ေဟ့ေကာင္ ဒါ ငါ့အစ္ကို ငါ့ကုိ ၀ယ္ေပးတဲ့ကားကြ" လို႔ ႄကြားေျပာေလး ေျပာတယ္...
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးရဲ့ မ်က္လံုးေတြ အေရာင္တလက္လက္ေတာက္ပလာတာကုိ
လူငယ္ေလးက သတိထားမိေတာ့
"ဘာလဲကြ မင္းအားက်ေနၿပီလား
မင္းအစ္ကုိ ကုိ မင္းအတြက္ ကား၀ယ္ေပးဖုိ႔ ပူဆာေတာ့ မလို႔လား" လို႔ ေမးလုိက္တယ္
ေကာင္ေလးက ျပန္ေျဖတယ္
"မဟုတ္ဘူးဗ် တေန႔ေန႔က်ရင္ ကြ်န္ေတာ့္ ညီေလးကုိ
ဒီလိုကားမ်ိဳး၀ယ္ေပးႏုိင္တဲ့ အစ္ကုိ ျဖစ္ခ်င္တာ" တဲ့...

မွတ္မွတ္ရရ ေနာက္ဆံုးစာေၾကာင္းေလး ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ
ကုိယ့္ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကိုယ္ျပန္ျမင္ၿပီး ရွက္လုိက္တာ...
ဘာျဖစ္လုိ႔မ်ား သူေတြးတဲ့ဘက္က တခါမွ မေတြြးၾကည့္မိတာပါလိ္မ့္လို႔...

ဒါနဲ႔ပဲ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး အႀကီးဆံုး ျဖစ္ရျခင္းကုိ ေက်နပ္တဲ့သူ
ေပးဆပ္ရျခင္းကုိ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္လာတဲ့သူ ျဖစ္လာပါတယ္...

ရယူျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ဂုဏ္ယူစိတ္ နဲ႔
ေပးဆပ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ပီတိ ကုိ ခြဲျခားတတ္လာခဲ့တယ္...


ဆရာေဖျမင့္ေရ...ေက်းဇူးပါ...

Read More...

Summary only...

ကုိျမင့္မုိးေအာင္

ေက်ာင္းေတြ တက္ေနရင္းနဲ႔ ကုိယ့္ဘ၀လမ္းကုိ
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ သံသယျဖစ္လာခဲ့တဲ့ အခ်ိန္...
ဘယ္ကုိသြားမွာလဲ ဘာကုိလုပ္ရမွာလဲ
လုပ္ခ်င္တာကုိ လုပ္ရမွာလား လုပ္သင့္တာကုိ လုပ္ရမွာလား ဆုိတဲ့
အေတြးစေတြနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္ နပန္းလုံးေနခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္...

လုပ္ခ်င္တာကုိ လုပ္ဖုိ႔ အရည္အခ်င္း မျပည့္ဘူး
လုပ္သင့္တာကုိ လုပ္ဖုိ႔ လံုေလာက္တဲ့ စိတ္ဓါတ္အင္အားမရွိဘူး ဆုိၿပီး
သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ အားငယ္စိတ္ေတြနဲ႔ လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့အခ်ိန္...

အဲဒီလို အခ်ိန္ကာလတခုမွာ ကုိျမင့္မုိးေအာင္ရဲ့ အင္တာဗ်ဴးတခုကုိ
အမွတ္မထင္ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဖတ္လိုက္ရတယ္...

(မွတ္မိသလို ျပန္ေရးတာပါ)

သူဟာ အရာရာကုိ ၿငီးေငြ႔လြယ္သူပါ
မူးယစ္ေဆး၀ါးကအစ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို
ၿငီးေငြ႔တဲ႔ ရွဳေထာင့္ကေန ၾကည့္တတ္ခဲ့ပါတယ္
အခုအခ်ိန္ထိ မၿငီးေငြ႔ႏုိင္ေလာက္ေအာင္
သူ႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ထားတဲ့ အရာႏွစ္ခုက
ဂီတ နဲ႔ ဘာသာတရား ပါ တဲ့...
ဒီဘ၀မွာေရာ ေနာင္ျဖစ္ေလရာ ဘ၀မွာပါ
ဒီလမ္း ၂ခုကုိ ေရာက္ႏုိင္သမွ် ဆက္ေလွ်ာက္သြားခ်င္သူပါ တဲ့...

ဒီစကားစုကို ဖတ္ၿပီးအၾကာႀကီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ေမးမိတယ္...
ငါဟာ ဘာေတြကို ၿငီးေငြ႔ခဲ့ၿပီလဲ...ဘာေတြက အသစ္ျဖစ္ေနဆဲလဲ...
ေနာက္ဘ၀အထိေအာင္ ငါလုပ္ခ်င္ေနမယ့္ အရာက ဘာလဲ...

အေျဖရခ်င္ေတာ့လဲ ဦးေႏွာက္ထဲ မီးသီးလင္းသြားသလို ျဖတ္ကနဲပဲ...
အိပ္မက္ေတြကို ဇကာစစ္လုိက္ေတာ့ က်န္ရစ္တာ ဂီတ...

သူ႔ရဲ့ စကားတခြန္းနဲ႔ တသက္စာ ခြန္အားေတြ ဘ၀ေနနည္းေတြ ရရွိခဲ့တယ္...
ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ ယံုၾကည္ေက်နပ္တဲ့ အေျဖကို ရၿပီးတဲ့ေနာက္
လြတ္လပ္တဲ့စိတ္နဲ႔ အသက္ရွင္လုိ႔ ရလာတယ္...

သူဟာ သီခ်င္းေရးဆရာ တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဆရာတဆူ ေက်းဇူးရွင္တေယာက္ အေနနဲ႔ တည္ရွိပါတယ္...

Read More...

Summary only...

ကုိယ့့္အလွည့္

ငယ္ငယ္တုန္းက တစံုတေယာက္ အမွားလုပ္မိရင္ ျဖစ္ျဖစ္
တစံုတေယာက္ကုိ အႏုိင္က်င့္မိတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္
အေဖအၿမဲေျပာတဲ့စကားတခြန္းရွိတယ္...
ကုိယ္ႏုိင္တယ္ဆုိတုိင္း ဇြတ္မႏုိင္နဲ႔ ကုိယ္ရွံဳးဖုိ႔အလွည့္ ခ်န္ထားဦးေနာ္္ တဲ့

တခ်ိန္မွာ ကုိယ္လဲ သူ႔လုိမႀကံဳဘူးလုိ႔ မေျပာႏုိင္ဘူး
ကုိယ္လဲ သူ႔လို မမွားဘူးလုိ႔ မေျပာႏုိင္ဘူး
ေလာကဆုိတာ ပံုေသတြက္ထားလို႔ ရတဲ့ အရာတခုမဟုတ္ဘူး
ျပန္ေတြးမိေလ ျပန္ဆင္ျခင္မိေလ
ဒီအသိကုိ ရင္ထဲအၿမဲစြဲေနေအာင္
သတိေပးခဲ့တဲ့ အေဖ့ကုိ ေက်းဇူးတင္မိတယ္

Read More...

Summary only...